استاندارد بین‌المللی تدوین شده با سرپرستی ایران در زمینه اثر نانومواد بر پروتئین‌ها با عنوان «فناوری نانو – ارزیابی ساختار ثانویه پروتئین در زمان برهم کنش با نانومواد، با استفاده از رنگ‌تابی دورانی ماورای بنفش» منتشر شد. این استاندارد هشتمین استاندارد بین‌المللی تدوین شده با سرپرستی ایران در حوزه فناوری نانو، پس از ۳ سال تلاش مستمر گروه کاری تشکیل شده زیر نظر ستاد ویژه توسعه فناوری نانو محسوب می شود.

این استاندارد بین المللی، پروتکل‌های اندازه گیری و شرایط آزمونی را مشخص می‌کند که به وسیله آنها تغییرات ایجاد شده در ساختار ثانویه پروتئین ناشی از برهم کنش آن با نانومواد، با استفاده از طیف‌نگاری رنگ‌تابی دورانی ماورای بنفش تعیین می‌شود. این استاندارد برای تعیین مشخصات تغییرات صورت بندی در پروتئین‌های بی نظم قابل استفاده نیست.

این استاندارد با حمایت ستاد ویژه توسعه فناوری نانو و به کمک یکی از اساتید و اعضای هیئت علمی دانشگاه‌های کشور، در سال ۱۳۹۶ به سازمان بین‌المللی استاندارد (ایزو) پیشنهاد گردید. پس از تایید و تصویب پیشنهاد ایران از سوی کشورهای عضو کمیته فنی استاندارد فناوری نانو ایزو، مطالعات مختلف و گسترده‌ای انجام و جلسات متعدد کارشناسی با متخصصان داخلی و خارجی برگزار شد. این جلسات هم به صورت حضوری و هم از طریق وب، با هدف اقناع متخصصان بین‌المللی به عنوان نمایندگان کشورهای عضو ایزو تشکیل می‌شد. سرانجام این استاندارد در ژانویه ۲۰۲۱ و در سایت رسمی سازمان بین‌المللی استاندارد (www.iso.org) منتشر گردید.

تاکنون در مجموع ۸۳ استاندارد بین‌المللی توسط کمیته فنی استانداردهای فناوری نانو ایزو منتشر شده که تدوین ۸ استاندارد آن با سرپرستی جمهوری اسلامی ایران انجام گردیده است.

تدوین استانداردهای بین المللی معمولا ۳ تا ۴ سال زمان می‌برند. اساس تدوین استانداردهای بین‌المللی در سازمان ایزو، اجماع جهانی توسط کشورهای عضو است. کشورهای عضو کمیته‌های فنی در مراحل مختلف تدوین استاندارد نظرات تخصصی مختلفی را برای تکمیل و توسعه استاندارد ارائه می‌کنند. در کمیته فنی استانداردهای فناوری نانو سازمان ایزو، ۳۷ کشور به عنوان عضو اصلی و ۱۸ کشور به عنوان عضو ناظر وجود دارد.