آژانس بین المللی تحقیقات سرطان (IARC) در تاریخ نوزدهم ماه مه ۲۰۱۷ اعلام کرد صد و یازدهمین جلد از مجموعه تک نگاشتهای(مونوگرافها) آژانس با عنوان " برخی نانومواد و برخی الیاف" منتشر شده است.
این پژوهش‌ها، به ارزیابی ریسک سرطان زایی آمفیبول فیبری ادنیت فلورو، الیاف و ویسکرهای کاربید سیلیکون و همچنین نانوتیوب های کربنی تک جداره و چند جداره می پردازد. هیچ کدام از این عوامل تاکنون توسط گروه تحقیقاتی تک نگاشت های این آژانس بررسی نشده بودند.
بیشترین تاکید این گروه تحقیقاتی بر مطالعات اپیدمی برای ارزیابی ریسک ایجاد سرطان در افرادی که در معرض آمفیبول فیبری ادنیت فلورو بوده است که طبق گزارش های موجود، باعث سرطان بدخیم در افراد منطقه بیانکاویلا در سیسیل ایتالیا شده است.
الیاف کاربید سیلیکون محصول جانبی فرآیند اچسون برای تولید ذرات کاربید سیلیکون است و ویسکرهای‌های کاربید سیلیکون توسط فرایندهای دیگری تولید می‌شوند. ارزیابی فیبرها و موارد مواجهه شعلی مرتبط با فرآیند اچسون، عمدتاً بر پایه پژوهشهای همه‌گیر‌ شناسی (اپیدمیولوژیک) بود، در حالی که ارزیابی ویسکرها، در صورت عدم وجود اطلاعات همه‌گیر‌ شناسی، بر پایه پژوهش های سرطان‌شناسی و درنظر گرفتن خواص فیزیکی آنها بود.
در مواردی که پژوهش های همه‌گیر‌شناسی برای نانولوله های کربنی وجود نداشت و داده های مکانیکی محدود موجود بود، ارزیابی نانولوله های کربنی تک دیواره و چند دیواره با استفاده از پژوهش های سرطان شناسی انجام شد.