انستیتوی ملی ایمنی و بهداشت شغلی (NIOSH) روز ۱۰ جولای ۲۰۱۹ یک گزارش فنی جدید با عنوان " فرآیند دسته بندی مواجهه شغلی NIOSH برای مدیریت ریسک مواد شیمیایی" را در دسترس قرار داد. NIOSH باندینگ مواجهه شغلی را یک فرآیند داوطلبانه می داند که هر ماده شیمیایی را بر اساس سمیت و هرگونه پیامد منفی برای سلامتی که مربوط به مواجهه با آن ماده باشد، به یک دسته اختصاص می دهد.

این گزارش فنی " فرآیندی را با روش های آسان و قوانین روشن برای واگذاری فراهم می کند و می تواند در طیف گسترده ای از تنظیمات محل کار مورد استفاده قرار گیرد." بخش ۳.۱۴، " در نظر گرفتن دسته های ویژه آئروسل ها" شامل توصیه هایی برای آئروسل های مایع؛ الیاف ها شامل نانوالیاف ها و نانوذرات است:

فیبرها: در این گزارش آورده شده است که فیبرها و سایر ذرات با نسبت اندازه بالا " دارای ویژگی های منحصر به فرد آیرودینامیکی وابسته به هندسه (ابعاد) آنها هستند و همین سبب تاثیرگذاری رسوب آن ها در دستگاه تنفسی می شود. " به علاوه، شکل فیزیکی و اندازه فیبرها می تواند به طور مستقیم بر روی خواص سمیت و طبیعت واکنش های آن ها با سلول های هدف تاثیر بگذارد.

در گزارش آمده است: " این پیچیدگی ها نیاز به استفاده از یک ارزیابی سطح ۳ برای الیاف را نشان می دهند و معیارهای [دسته مواجهه شغلی (OEB)] سطح ۱ و سطح ۲ توصیه نمی شوند. تعدادی از چارچوب های دسته بندی خطر برای نانومواد، پیشنهاد می دهند از دقیق ترین دسته برای نانوالیاف های سخت و پایدار بیولوژیکی استفاده شود. "

ذرات جامد در ابعاد نانو: این گزارش داده های تجربی و فرضیه های مکانیکی را که برای پشتیبانی از کاربرد فرآیندهای دسته بندی خطر در برنامه های کنترل دسته برای نانوذرات مهندسی شده استفاده شده است ، توصیف می کند. (به عنوان مثال ، همانطور که در استانداردهای مختلف ملی اعمال می شود). به دلیل مشابه ، NIOSH توصیه می کند که هنگام اعمال بر روی نانوذرات ، فرآیند دسته بندی مواجهه شغلی به صورت زیر تغییر یابد:

         - نانوذرات کم محلول: اگر در داده های سمیت هیچ گونه اثرات منفی مشاهده نشود (NOAEL) که به طور خاص برای فرم نانو ماده شیمیایی تهیه شده باشند ، فرآیند دسته بندی مواجهه شغلی NIOSH می تواند بدون تغییر مورد استفاده قرار بگیرد.

         - اگر فقط برای فرم میکروسکوپی ماده شیمیایی داده موجود است، تخصیص دسته باید به گروه دقیق تر بعدی انتقال داده شود، با فرض اینکه نانومواد کم محلول احتمالا نسبت به معادل های خود در مقیاس میکرو، سمی تر خواهند بود. همچنین در گزارش نوشته شده است که تعدادی طرح دسته بندی دیگر، دسته های دقیق تری برای کاهش مواجهه از لحاظ بزرگی برای مواد میکرومقیاس پیشنهاد داده اند.

         - نانوذرات محلول: بر اساس داده های این گزارش بین افزایش سطح کل نانوذرات کم محلول با افزایش سمیت آن ها ارتباط وجود دارد. با افزایش حلالیت ذره، ممکن است OEB نیاز کمتری به حساب کردن روی افزایش سمیت ناشی از خصوصیات خاص نانوذرات داشته باشد. در طرح های دسته بندی آژانس مواد غذایی ، محیط زیست و بهداشت و کار حرفه ای فرانسه (ANSES) و سازمان بین المللی استاندارد سازی(ISO)، ذرات محلول با توجه به سمیت محلول و بدون در نظر گرفتن سمیت خاص نانوذره ، آدرس دهی شده اند. با توجه به عدم قطعیت در رابطه حلالیت با سمیت ذرات، NIOSH توصیه می کند در صورت عدم وجود داده ای که عکس این قضیه را ثابت کند ، با تمام ذرات نانو باید به همان روش بدون توجه به حلالیت برخورد کرد. اگر اطلاعاتی فقط برای مقیاس میکرو ماده وجود داشت، NIOSH انتقال به دسته دقیق تر بعدی را پیشنهاد می دهد .

این گزارش هشدار می دهد چون سمیت نانوالیاف ها و نانولوله ها ممکن است با سایر اشکال ترکیب تفاوت قابل ملاحظه ای داشته باشد، فرآیند دسته بندی مواجهه شغلی توضیح داده شده ممکن است به طور کامل و دقیق اطلاعات سمیت این مواد شیمیایی را نگیرد. NIOSH می گوید ارزیابی سطح ۱ و سطح ۲ نباید استفاده شوند و در عوض همان طور که توضیح داده شد یک ارزیابی سطح ۳ برای سایر فیبرها لازم است. بر اساس این گزارش، NIOSH در حال ارزیابی وضعیت علم برای بدست آوردن محدودیت های مواجهه شغلی (OEL) و OEB برای نانومواد و همچنین بررسی فرآیند و داده های مربوط به تولید دسته بندی های خطر برای نانومواد بر اساس حالت بیولوژیکی عملکرد و خصوصیات فیزیکی و شیمیایی است.

منبع خبر